Noc jest przenikliwa, a jednak impreza płonie własnym światłem. W samym epicentrum chaosu pojawia się on. Czy naprawdę wsiadł do pociągu jak wszyscy inni? To pozostaje zagadką. Znany z tajemniczości i nieprzewidywalności, wzbudza zarówno podziw, jak i respekt. Jedni mówią, że widzieli go na dachu wagonu, inni — że był tam od samego początku, z chytrym uśmiechem i niebezpiecznie perfekcyjnym wyglądem. Jedno jest pewne: Le Male Elixir nie przybywa zwyczajnie — on zstępuje.

Niesamowicie magnetyczny, przesuwa się przez tłum, jakby był jego władcą. Ludzie szepczą jego imię i podążają za zapachem, który zostawia. Gdziekolwiek się pojawia, powietrze staje się ostrzejsze niż sama zima. Jego aromat pozostawia ślad, który jednocześnie chłodzi i rozpala. Świeża, zmysłowa lawenda otwiera spektakl, zwiastując jego nadejście. Potem wkracza ognista fasolka tonka, muskając skórę delikatnym ciepłem, a na końcu kremowy, uzależniający benzoes stapia się z nocą, tworząc niezapomnianą aurę.