Bij Yu Kwang-chung draait het om grootse zaken: thema’s als het verleden, de traditie, nostalgie, oorlog en ballingschap zijn tot op late leeftijd in zijn werk te lezen. Hij werd geboren in Nanjing in
de tijd van de burgeroorlog tussen de nationalisten en communisten. In 1937 trok hij, vanwege van de bloederige oorlog met Japan, naar de andere kant van het land. Na de oorlog in 1945 keerde hij terug naar Nanjing om daar Engels en Chinees te gaan studeren. Enkele jaren later verhuisde hij, vanwege de oplaaiende burgeroorlog, naar Taiwan om daar zijn studie voort te zetten. Het existentiële drama van de hele generatie schrijvers die China rond 1949-1950 verliet en zich in Taiwan vestigde, leidde tot een gevoel van ontheemding dat Yu Kwang-chung nooit meer heeft verlaten.
Ondanks die moeilijke jaren kreeg Yu een vrij traditionele opvoeding en hij ontwikkelde een grote bewondering voor de klassieke Chinese poëzie. Hij zag het als zijn missie om die te moderniseren. In hun eenvoud, structuur en beeldspraak verraden zijn gedichten dan ook sterk de invloed van de klassieke poëzie. Daarnaast koesterde hij een voorliefde voor de natuur, voor flora, fauna, landschap en klimaat. Het heeft gedichten opgeleverd die net zoals de klassieke poëzie getuigenis afleggen van de tijd waarin hij leefde.

de wind? dat is de tijd die een grens overgaat
en soms zacht, heel zacht
een echo geeft

De Taiwanese dichter Yu Kwang-chung (1928-2017) was in Taiwan, Hongkong en China een bekende schrijver van poëzie, essays en vertalingen. Hij was een classicus die de essentie van traditionele Chinese poëzie in moderne vorm wilde voortzetten. Door de jaren heen kreeg hij veel nationale en internationale erkenning en zijn werk werd o.a. vertaald in het Engels, Frans, Duits, Japans en Koreaans.

Silvia Marijnissen (1970) is vertaalster van Chineestalige literatuur. Ze vertaalde romans van Nobelprijswinnaar Mo Yan en van Eileen Chang, moderne poëzie van vele dichters uit China en Taiwan, en klassieke landschapspoëzie. Samen met Anne Sytske Keijser en Mark Leenhouts vertaalde ze de 18-eeuwse klassieker De droom van de rode kamer, waarvoor ze de Filter-vertaalprijs kregen.